Energia Jądrowa

energia zmagazynowana w jądrze atomu, która zostaje uwolniona w procesie przemiany jądrowej. Jest równa ilości energii niezbędnej do rozerwania jądra na części składowe, tj. protony i neutrony, związane siłami jądrowymi.

Elektrownia jądrowa jest rodzajem elektrowni cieplnej, w której energię cieplną uzyskuje się w wyniku reakcji jądrowych.

Odzyskane od czynnika chłodzącego reaktor jądrowy ciepło zamienia wodę w parę, która napędza turbinę, wytwarzającą prąd elektryczny. Energetyka jądrowa była do niedawna najszybciej rozwijającą się dziedziną produkcji energii. Wynikało to głównie z ogromnej wydajności pierwiastków promieniotwórczych, a więc niskich kosztów wytwarzania energii. Dla porównania z 1 grama uranu 235 uzyskuje się tyle samo energii elektrycznej, ile w tradycyjnej elektrowni cieplnej z 2.5 tony paliwa umownego. O dynamice rozwoju energetyki jądrowej świadczą liczby. W 1960 r. w elektrowniach tych wyprodukowano 0.01% wytwarzanej na świecie energii, w 1985 r. już ponad 14%. W ostatnich latach rozwój energetyki jądrowej uległ zahamowaniu, a jej udział w produkcji energii elektrycznej utrzymuje się na poziomie około 17%. Buduje się coraz mniej elektrowni atomowych, a w wielu krajach rozważa się nawet ich zamykanie.

Zalety
  • dużą niezawodność i brak zależności od warunków atmosferycznych
  • brak emisji CO2 oraz pyłów
  • konkurencyjne ceny energii elektrycznej, dzięki niższym kosztom eksploatacji wynikającym m.in. z niskiego kosztu paliwa
  • możliwość kogeneracji, a także trójgeneracji – wytwarzanie oprócz energii elektrycznej również ciepła oraz chłodu użytkowego
  • zapewnienie dużej ilości miejsc pracy
  • mogą być zaprojektowane i wybudowane w ciągu 1 – 2 lat; wyposażenie jest powszechnie dostępne, a technologia opanowana
  • perspektywa wytwarzania radioizotopów potrzebnych w radiomedycynie oraz przemyśle (jako jedyne źródło energetyczne),
  • długi okres działalności
Wady
  • długi czas budowy instalacji
  • wysokie koszty inwestycyjne
  • średnia sprawność